Skip to content
1597–1639

IiI. Sonnet. Sol, Luna, Oculi.

Martin Opitz

Ihr beyde Sonn vnd Mon der Welt zwey klare Augen Was könnet jhr doch mehr dennur den grossen Saal Deß Himmels reitten durch vnd scheinen vberall? Was könnet jhr als nur der Erden Safft aussaugen

Vnd geben wiederumb? Secht die Zwey Eugelein Die Euch an glantz vnd krafft weit vorzu ziehen sein. Herr Bartsch hat manchen orth durchsuchet biß anher Gereiset vber Land gezogen vber Meer.

Zwey Augen hatten Ihm sein Hertze gantz benommen Vnd in den Brand gesteckt. Es trib jhn heim der Brand Da war kein retten mehr biß er ein Auge fandt Damit erlescht das Fewr das von zwey Augen kommen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
IiI. Sonnet. Sol, Luna, Oculi. · Martin Opitz · Poetry Cove