Guy de Vlaming

Guy de Vlaming. In de ‘Beschrijving van de heerlijkheid en het dorp Alphen, aan den Rhijn’ door P. Plemper, ‘met konst-printen geciert’ en te Leyden in den jare 1714 gedrukt, leest men onder 't vermelden van eenige byzonderheden omtrent het huis ‘klein poelgeest,’ onmiddelijk na het verhaal van den moord aan Jonkvrouwe Aleide gepleegd, op bladz. 127 het volgende: ‘Zeeker Vlaams Edelman, op het huis Poelgeest woonagtig, en in voller minne met de zijne leevende, begon ziek en droefgeestig te worden, zomtijds praat uitslaande, die naar wanhoop sweemde. Meszen, en al wat schaden kon, hield men uit de weege. Zijn vrouw, met twee kinders gezeegend, bezoekt hem in de kamer daar hy mijmerde. Hy sluit de deur, gaat een poos met 'er wandelen, en, als vermoeid, op de bedsteede zitten, daar een zoort van scherp verborgen lag, dat op zijn rapier pleeg te steeken, waarmeê hy die jonge Bloem, in 'er vierentwintigste jaargetijde, en ook zigzelve vermoordde. Deeze zaal wierd met rouw behangen, en geslooten, waarna daar niemand voet meer in zette.’

Ziedaar den eenigen grondslag van het verhaal, dat men gelezen heeft. Koelbloediger vermelding eener hoogst-tragische gebeurtenis zal men wel niet kunnen aanwijzen; maar zy trof my niettemin en bracht my tot de conceptie van zùlke omstandigheden, zùlke karakters, en zùlke hartstochten, als ik my verbeeldde dat een dergelijk feit konden te weeg brengen. Mijn ‘Guy de Vlaming’ is niet anders dan de dichterlijke oplossing van het raadsel by Plemper. Van waar de ijverige Beschrijver van Alfen de anecdote heeft, schijnt niet na te gaan. Ik heb ze nergens anders gevonden; wat evenwel, by de beperktheid mijner boekenkennis, weinig zegt. Evenmin geeft hy het jaar op, waarin de gebeurtenis zou hebben plaats gehad. Maar daar hy ze vermeldt na het verhalen van den moord aan Aleid gepleegd, door hem in 1392Zie Aanteekening: ‘kuser.’ gesteld, en er terstond de verwoesting van het huis Poelgeest door Jan van Beyeren (1420)Zie Aanteekening: ‘poelgeest.’ op laat volgen, schijnt men dezelve in dit tusschen-bestek van acht-en-twintig jaren te kunnen plaatsen, een tijdvak waarin Mysticismus en Fanatismus bloeiden, en een Dweeper als Guy de Vlaming geen onnatuurlijk verschijnsel kan worden geacht.