Skip to content
1290–1340

93

Niccolò de' Rossi

En somo stato ti conserve Amore, dolçe Floruça, fin che tu vivrai, cum più deleto ch'i' non ò tutore. Da ti mi parto: veròti çamai?

Dove io sia, serò to servitore, sempri laldando ço che tu mi dài, pena, tormento e çascun dolore: come ti piaçe mi contento asai.

Adeo, Floruça, adeo, adeo, adeo: pregote ch'el ti sia recomandato quel ch'i' te lasso, ço è lo cor meo; e de lüi te prenda alcun pecato,

ché 'l no tormenti: come farò eo, for d'onni bene, quasi desperato? Cum tuta fede Merçede ti chiama, che tu ami sì fermo cum'el ama.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
93 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove