Soneto sono cum viva raxone
provando contra çascun maldicente
de le done, ponendoli caxone,
for de lo vero, for de la so mente,
ch'umicidio no fan nì tradixone
nì brusano nì robano la çente,
ma valore e core a homo pone,
e beato quelo a cui ponon mente.
E non creço sì santo heremita,
se donna lo pigliasse per li panni,
pregandolo, che nol fesse cadere.
E l'omo vi fornirà la so vita,
servendole parechie copie d'anni,
e troveràle sempre d'um volere.
A mantinire tuto so honore,
donqua, più ch'omo àno di valore,