Skip to content
1290–1340

83

Niccolò de' Rossi

Amor, la dona de la cui beltate m'inamorasti, po' ch'è 'l ben perfeto, che, sendovi sença alcun difeto, mi tolse la çilosa crudeltate,

dolçemente m'à en so podestate, ché for di le' sola nonn–ò dileto; fàmi penare, laso!, lo sospeto: così ver'mi ti mov'a pïetate!

Çentil misère, i' ti chero merçede, po' che tu m'ài a lëi servo dato: movila tanto che per la toa fede l'animo mïo faça consolato;

e lo sospecto che de mi se crede per ben amare me sia meritato.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
83 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove