Skip to content
1290–1340

74

Niccolò de' Rossi

Eo no penso potere alegrarmi, Floruça, se l'emondo lo çurasse, se no cum Rudïana sì v'andasse, ch'i' devesse foleto o striga farmi;

o cum gi morti tanto acordarmi, che dove vano sego me menasse: e poi se per ençegno eo v'intrasse al to leto, conviristi parlarmi.

Che morte vòi, po' che te recresso, che io sustegna, famelo sentire: parlare no ti posso né ò messo. Perché omäi no te piace dire:

« Vatene tosto, picate ti stesso! »? e vederaime de boto obedire.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
74 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove