Skip to content
1290–1340

53

Niccolò de' Rossi

El è tanto l'eror de le persone, ch'el no se pò sapere cui si fidi: ché mi ricordo (oi oimè!) staxone, che quela ch'or diçe: «Anci', ancidi!»

primo s'avrïa dato d'un spontone che farmi noia, se Dïo m'aidi; et ora sì mi volçe lo cropone traçendo calci, che l'osa mi stridi.

Ma se Dïo fa tanto ch'i' retorni nel paradiso ch'usite Adame, i' prometo che no fu mai di starne, fasani, pavoni o di caturni

fato tal morso per soperchia fame, cum'i' farò de quele belle carne.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
53 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove