Or fus'eo a cotal partito un drago
ch'i' devorasse çascuno dil mondo.
Se mi demandi perché, i' respondo
ch'i' de star solo i serei vago.
Vorei vedere de la terra un lago
che semigliasse un deluvio segondo,
purch'i' vedesse on'umo ir en profondo:
se poi finisse, terïami pago.
Or come deço star di bona voia,
ch'i' no creço, chi cercasse, che sia
più sagurato de mi fina in Spagna?
Ché ço ch'i' veço e sento sì mi noia,
po' ch'i' non trovo la Floruça mia,
che d'altro no darei una castagna.