Skip to content
1290–1340

387

Niccolò de' Rossi

Quanto plu donne liçadre seranno, çascuna cum la sua tagliente spada, pur alora l'umel volto m'agrada, per cui beltà l'altre çachite stanno.

Possa fra me tegno dolçe l'afanno che mi manda per la spinosa strada, dove convien che per amor eo vada sospirando nel conosuto enganno.

Cusì me plaçe el camino di pena, scorto da quel desio che me conduçe denanti gl'ogli ch'a fine mi mena; ben me conforta la lor vaga luçe,

ma il cor sì presso di morte se vede, ch'io no m'ardisco di clamar mercede.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
387 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove