Skip to content
1290–1340

28

Niccolò de' Rossi

Çentil Floruça, pensa fra ti stessa la cruda pena ch'el mi' cor sustene e quante doglie per ti li devene, per la supercla fede che t'à messa;

però conosco ch'i' moro per essa, cotanto planto lo nutriga e tene, unde sovente pasma, e revene tuto smarito, e questo mai non cessa.

S'Amore m'ancide, mi sono acorto, tanto m'è cum' Hector m'avese morto, salvo ch'elo mi pare plu benigno. Contando moro onni quel conforto:

e' per gracïa mi à fato degno che ne la morte canto com' el cigno.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
28 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove