S'ëo vivisse tanto che Treviso
stesse en un stato segondo raxone,
e se envidia, di mal vida caxone,
a contrastarli on'om fusse endiviso,
se Deo me salvi, quand'eo penso fiso,
i' non creço che re over baronne
plu contentasse lor condicïone
come la mia me: ço m'è aviso.
Or veço çascun, adesso ch'el reççe,
presumere de sì cum errogança,
e non servarsi statuto nì leççe;
sì ch'el mi ven de mi stesso pietança,
perché qual meio si mostra volere
detraçe a l'altro çusta el suo podere.