Skip to content
1290–1340

20

Niccolò de' Rossi

Amor cum'i' sono suo deviria pensare, e no far disconesença: alma e core cum el deveri' a lite: e crudele è disconosença.

No pens'a la rason che 'nde veria, com' se perfeto el disconosença la plaga, che menore deveria: co' 'l core pena, el disconosenç'à.

Da cinque senni no si pò partire li culpi forti, c'onni ben m'aleva. Morte m'è sopra, ch'è sempre partire; no seria ferma so fede, ma leva,

se struçe 'l corpo, ch'è sol a partire: però chero medella che m'aleva.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
20 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove