En povertate viva cum dolere
e per le carne gi vegna grand scabia,
d'onni prosperità possa cadere,
poi ne la fine se mora da rabia,
chi dà caxone ch'io perda vedere
la blanca rosa cum vermeia labia,
lei carçerando, sì ch'al mio parere
sì bel uçelo non fu mai in cabia.
Non reputo l'ençuria mia propia
ma di çasuno ennamorato core,
quando di questa donna non è copia:
ché l'aire turba e corèçassi Amore,
çetasi 'l tempo, va gi omini errando,
ché gi çilosi al bene à dato bando.