« Femina nulla bona » fu chi scrisse,
e pöi: « quia ter mutatur in hora ».
En prima parte aperto falso disse,
ché donna è stata e trovasi ancora
per cui valore tuto ben florisse
en homo che cum vertù se inamora:
ma forsi non volse Amor ch'el sentisse
che merto segue chi di fé l'onora.
Ancor ne la segonda parte erra:
ço mostro per prova, non per udita,
di questa bella çoia chi mi afferra,
che sempre ne gi dì de la sua vita
de quel che per meo grato plu vi do
à dito e diçe e diràmi de no.