Skip to content
1290–1340

16

Niccolò de' Rossi

Ançelica figura et amorosa, che lo mi' cor de morte revivasti e con la to maiesta glorïosa de tenebre la mente me citasti,

tu ch'è'viva radiçe e pïetosa, prego che la vita che me donasti vogli che se' perfeta e no angososa, perché en altro çamai no pecasti.

Tu se' ma vita, ma luçe e mi' dio, mi' tesoro, ma spene e mi' conforto: ti sola chero, voglio et adoro io. Lucida ciera, or no mi far torto:

exaldi 'l lacremato core mio, che sença ti disira esser morto.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
16 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove