Skip to content
1290–1340

159

Niccolò de' Rossi

Nel corso humano regna questo morbo, unde vertute fra nui se rebufa: el torto sempre la iustisia rufa né vi pò metere natura storbo,

ché l'omo stulto, açecato et orbo, cum la verità sì forte s'açufa, che 'l senno altrui vilipende e trufa: del suo presume, d'onni feça torbo.

Oi Dëo merçé, qual'è quela crepa che de sì sola tanto valor strepa che çascadum remagna mentecapto? Non ti 'l concedo, per polir de lingua,

s'eo ò bontate, ch'ella se extingua, per che fortuna ti aça en alto rapto.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
159 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove