Skip to content
1290–1340

149

Niccolò de' Rossi

Per quella ch'è for d'ordine diversa e volçe 'l mondo segondo 'l so cerchio, le nobel carne col vile coverchio recluse mostravan beltà sumersa.

Unde Amore veçendo dispersa cotesta çoveneta per soperchio di fortuna, disse: « S'eo non scoverchio tanta dureça, mïa fede è persa ».

E subito vestilla del suo manto, ponendoli tuta vertù nel core: et el se misse tra le dui pupille de gi ochie vagi, sì che d'onni canto

lo fai poi resentir come segnore, perch'un so guardo val di gi altri mille.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
149 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove