Skip to content
1290–1340

147

Niccolò de' Rossi

Non vidisti–vu, madonna, l'altrieri, la faça mïa tuta tramortita, quando venne a guisa d'uno arçeri quel che vi presentò l'alma ferita;

e, vui sdegnandolo, come guereri vi corse sopra per torvi la vita, sì ch'eo fuçiti alota di penseri, perch'i' non vi potëa dare aita?

El fo Amor, che 'l spirito m'à tolto: e perché da me non volea partire, sì gi dè la percosa saçitando. Se lo avete, eo mi contento molto,

ché ver'de lui non potresti falire: per Deo, ditelmi, ch'eo lo vo çercando.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
147 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove