Skip to content
1290–1340

133

Niccolò de' Rossi

Lo freno che m'è posto è la sbadachia, ché lacreme non oso spander gioça, perché lo pianto amaro non noça a lo mio core né vi faça machia.

Dove si possa, la bella cornachia mi fa cridare cum la boçe floça: « Merçé, merçé! », se no che el si scoça gi spirti mëi, tanto gli spinachia.

Deh, s'el'è pïetosa, eo no minuo la çentileça ch'en lëi corusca, e 'l grande honore col nobele sangue, ché, se eo campo, servirò continuo:

e però solo la morte mi ofusca: per mi non curo se mia vita langue.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
133 · Niccolò de' Rossi · Poetry Cove