Skip to content
1450–1508

319

Niccolò da Correggio

Dopoi ch'io ti lasciai, o infelice ora, che meglio era per me restar lì morto, de un mio proximo danno sommi accorto, che d'ogni buon sperar m'ha posto fuora.

Suspira el pecto, el volto si scolora e su le guanze pianto amaro porto, e togliendomi un sdegno ogni conforto, forza serà che presto presto io mòra.

Dicemi el dubio pur ch'io feci errore; la sicurtà e l'amor tien l'altra parte, puoi mi spaventa uno interno dolore: temo che 'l sdegno non sia fincto ad arte;

e cusì quel che va dubiando, el core fuor lo pronuncia, e io qui te 'l scrivo in carte.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
319 · Niccolò da Correggio · Poetry Cove