Soldag

So rik, so varm, so fin ein dag! Eg kjenner underfulle drag av linn og solmett sumarluft, av safttung, krydra blomeduft.

Eg stirer ut i undring glad, der soli strøyr sitt gull paa blad, og lerka stig so lett og fritt, med frygdesong fraa reiret sitt.

Eg ser i fjell og myrke bryn, det loga upp med syn bak syn. Eg høyrer som ei susing stor um fagre, sumarljose jord

‒ eit vèr av unge toners brus i sumarlengt, i glederus, som hastande mot dagen traar: ‒ Min Gud, min Gud, no er det vaar!

Og eg, som sat bak fengselsmur som saarad fugl i tronge bur og fraus i vinterdagen lang ‒ eg jublar sæl min blyge sang

med smil inunder graat og stri; min Gud, hav takk for soli di! ‒ No vert mitt liv ein tone klaar i denne sæle, sæle vaar.