Milde Blikke, venlige Ord!
Kvægende Dugdryp i Livets Ork!
Lysglimt i Verden saa kold og mørk!
Himmelsk Kjærligheds Bud paa Jord!
Milde Blikke, venlige Ord!
Milde Blikke, venlige Ord!
O, naar Hjertet er sygt og mat,
Hylles i sort Miskjendelses Nat,
Tryllende Lægedom i dem boer
Milde Blikke, venlige Ord!
Milde Blikke, venlige Ord
Vakte min Aand til forynget Liv,
Trættet af Tidens Kvalm og Kiv.
– Mindet gjemmer i Sørgeflor
Milde Blikke, venlige Ord.
Milde Blikke, venlige Ord!
Skal de ei atter kvæge min Sjæl?
Skal jeg dem sige for evigt Farvel,
Aldrig møde igjen paa Jord
Milde Blikke, venlige Ord?