Geestelijke minnevlammen

Matth. 7. v. 1. En oordeelt niet, op dat gy niet geôordeelt en wert.

EN oordeelt niet, op dat gy niet geôordeelt wert, Dit is een Wet die ons ons' Heer self voor wou schryven, Om niet, na 'toordeel van een deel versufte Wyven; Te raken, self besmet, een ander in sijn hert.

Laet dan, gy Dief, een ander voor een Dief te schelden, Laer, die eens anders Wijf na-jaegt en lagen legt, En aen een ander, voor sijn weldaed, gift berecht, Een ander voor een vlek van't Kristen-rijk te melden.

Tast in u boesem, ga u ingewand door-vroeten, Sie wat gy Self, u Wijf, u Kind, u Maeg bedrijft, En wacht dat gy met anders quaed u quaed niet stijft, Of sult misschien voor u en voor een ander boeten.

Gy vleyd u selven, maer u oordeel komt te kort, Kruyp in u fchelp, en leg den toom in't herssebekken Van u verwaentheyd, die u ziele gaet bevlekken, Op dat u oordeel niet Gods oordeel op u stort.

Mijn oordeel is, dat ik een ander niet en oordeel, Elk draeg sijn pak, ik heb genoeg met 'tmijn te doen, En schoon ik my seer geern met mijnen God versoen, 'kEn neem mijn kracht'loos smeeken niet tot mynen voordeel.

U oordeel oordeelt na het oordeel van een ander, Die oordeelt sonder oordeel wat een ander doet, En 't oordeel van een ander sonder oordeel voed, Soo raekt gy met u oordeel dikmaels aen malkander.

Maek dat u oordeel niet u wroegend' hert benert, Dat, schoon u aensicht bleek is, wel van schaemt gaet blosen, En smelt voor waerheyds Son, schoon u wang is bevrosen, En oordeelt niet, op dat gy niet geôordeelt wert.