Palfyn

[Reeds een halve eeuw sliep die zalige in het graf]

Reeds een halve eeuwe sliep die zalige in het graf: Geen sterfling, die er bad; geen die hem tranen gaf. Alleen de vlindertroep omspeelde zyn gebeente, En 't wildgeschoten gras verving een zerkgesteente. Maer 's vreemden afgunst waekt en loert: aen andren grond Wyst zy de glorie toe van d'eedlen reddingsvond. Nu gloeit de twist om de eer, den levende eens geweigerd; Want Belgie is ontwaekt: haer krachtig pleitwoord steigert, En zegeviert: haer blyft de onsterfelyke kroon. Nu eerst bouwt ze een altaer voor zynen naem. Hoe schoon Doet reeds hem 't oude Gent den hoogtydswierook walmen, Op 't plekje waer hy rust! Festoenen, bloemen, palmen Omwiegelen zyn graf naest d'eiken burgerkrans; Zyn lof doorklinkt het land; de lykbus ryst vol glans, Die zyn geheiligde asch voor de eeuwen moet bewaren. Eerbiedig groet haer 't volk, in 't onverzaedbre staren, Terwyl een stille traen uit peinzende oogen breekt, En ziet zyn grootheid, die in 't levend marmer spreekt.

Myn stadgenoot, van Poucke, uw liefdryk mededoogen Om 's mans omnevelde eer had innig u bewogen; Uw beitel tooverde, en ontwolkte zynen roem. Zoo heft de zilvren dauw den kelk der veege bloem Weêr op, en tooit ze lief met verschontloken kleuren, En weêr verkwikt zich 't hart in hare milde geuren. 'k Ben op uw liefdedaed hoovaerdig: zy betoont, Wat zielenadel in een vlaemschen boezem woont, Die 't kunstenkoor vereert, door welk een voet vertreden, En de ouderlyke deugd bewaert by vlaemsche zeden.

Gy juichte, toen gy uit den hemel nederzaegt Op 't zuiver offer, dat den Heer ook heeft behaegd, Palfyn! - Ja, 't was de kunst, die 't hoofd der kunst bekroonde, 't Was onbesmette deugd, die hemeldeugd beloonde. Uw eernaem klom omhoog, en praelde heinde en veer: De nacht, die hem omsloot, viel voor den beitel neêr!

Men roeme vry den vond, uit Newtons brein geboren, En Kosters geest, die d'aerd het tweede licht deed gloren, Waer klopt een harte, dat den sterveling niet mint, Die uit den afgrond redt, het leven schenkt aen 't kind - Tot fieren moederrang de vrouw verheft, en de eere Voor zulk een scheppend brein slechts toewydt aen den Heere?