Skip to content
1550–1586

76

Maffio Venier

Son come xe talun ch'è roto in mar, Che daspò una tempesta, una ruvina, Su n'un pezzo de antena, o de carina, El se mantegna vivo col nuar,

E daspò del patir e del stentar, Zonto a forza de brazzi a la marina, Vardando ben la vita soa meschina El se mete rabioso a biastemar.

No perché l'è salvao da l'acque san, Ma perché daspò haver mille tormenti Scorsi per vadagnar, l'ha niente in man. Cussì anca mi, daspò haver mile stenti

Passà per vadagnarve, assai lontan Me trovo da quei chiari occhi lusenti.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
76 · Maffio Venier · Poetry Cove