Skip to content
1550–1586

72

Maffio Venier

Haveva el cuor tra l'alegrezza e 'l riso Quando soleva inanzi andar de fuora, E quando che tornava in mia mal'hora Me pareva partir dal paradiso.

Adesso mo, che son via da quel viso, Che me mette su 'l cao la dalaora, Maledisso dolente el ponto e l'hora Che me ha da tanto ben, gramo, diviso.

Za l'acque me pareva de crestal, I campi, che ridesse, e la Natura Me fesse inanzi i occhi un carneval. Adesso tòrbia me par l'acqua e scura,

E vedo zò che vedo per mio mal Senza la cara anzelica figura.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
72 · Maffio Venier · Poetry Cove