Skip to content
1550–1586

52

Maffio Venier

Daspuò l'haver sette anni spasizao, Aldi la berta, se la fu de lira. Una massara me tolse de mira E me svodé una conca d'acqua in cao.

Naso e renaso, come fui bagnao, Caro sto bon odor, che butta e spira, Ma fra sè disse el cuor, e sì sospira: Questa è liscia, che ghe ha lavà el tomao!

Carne oliose, che m'ha innamorà, Se la lavanda sa così da bon, Co diè saver quel che xe stà lavà! Co vedo la mia vesta e 'l mio zuppon,

Ghe corro addosso, co una volontà Che disse: Nasa, e lava qui, cogion. Ho notà quel balcon. No passarò de là mai che no diga:

Ho pur nasà là quel che sa la figa.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
52 · Maffio Venier · Poetry Cove