Skip to content
1550–1586

31

Maffio Venier

Mi che la darìa marza a un zarattan, Che ho dà le romancine che se sa, Che m'ha sentìo, non solo quei de ca', Ma la zente d'attorno un mio lontan,

E che addesso non habbia per le man Do zanze mi, meschin desgratià, Che m'haverìa più presto immaginà Che me mancasse mille volte el pan.

Questi xe dei miracoli d'Amor: Deventar muto innanzi del suo ben, E parer da so posta un orator. Se no ho parole al mal, co se convien,

Ve podé ben pensar co stà el mio cuor, Ben mio, se m'havé messo el fuogo in sen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
31 · Maffio Venier · Poetry Cove