Skip to content
1550–1586

26

Maffio Venier

V'amo, fia, quanto posso, e si no v'amo Con tutto questo, tanto che vorrìa, E no posso voler co doverìa, Che a quel che vu sè degna, ve desamo.

No che no vògio amor misero e gramo, Quanto che puol bramar sta frenesia, Ma passo sì st'ardente dògia mia Che puol pi el meritar de quel che bramo.

I meriti che havé va sora el cielo, E se ghe molo drio, de rama in rama Somegio un calalin drio de un stornelo. Poss'io restar però che mi no v'ama,

Anzi, cuor mio, per mio mazzor flagelo Quando ho manco poder tanto ho pi brama.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
26 · Maffio Venier · Poetry Cove