Skip to content
1550–1586

25

Maffio Venier

No ve maravegié, sia chi se vògia, Che non usa una lengua pi pulìa, Che se Domenedio m'ha dà la mia, No vògio che una strania me la tògia.

Quel scriver grave xe un mestier da bògia, Che ogn'un tel vuol tassar de longo via, Mi così scrivo quel che ho in fantasia, E con licenza incago a chi me sògia.

Questa è una lengua che è d'ogni savor, Dove, che se vorò scriver toscan, Bisogna per il più parlar d'amor. Mi vuoi piaser, e no stentar da can,

Compono per humor no per honor, Che no vorrìa partir col mondo in man.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
25 · Maffio Venier · Poetry Cove