Skip to content
1841–1875

VI

Luís Nicolau Fagundes Varela

O silêncio e a sombra a terra invadem. Calam-se as aves. Descoradas, frias, Sobre as hásteas inclinam-se as boninas. Gemem as fontes nas escuras penhas,

E no meio dos ásperos fraguedos Piam da noite os pássaros sinistros, Livre das multidões impacientes, E dos censores importunos livre,

Detém-se o Salvador do lago à borda: Explica aos seus os íntimos intentos, E os manda a Betsaída, ao lado oposto. Quando juntos os vê, e o leve barco

Ao compasso dos remos, pouco e pouco Faz-se ao largo, singrando as ondas mansas, Busca o fastígio de escarpado monte, E aí, sobre um penedo enegrecido,

Largo tempo sozinho ora e medita.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.