Op de VVijse: Van de Samaritane.
SVPERIOR.
BASSVS.
EEn weynichsken voorts gaende Vont die verstorven creatuer' Christum aen een colomne staende Vervult met rouw' en smerten suer, Van boven tot beneden, o bitterheden swaer, In al sijn teere leden Door houwen en door sneden seer jammerlijck voorwaer.
O blijschap alder sielen! Riep sy, hoe staet ghy soo doorwont? Dat soo veel smerten op v vielen, Die onse wonden maeckt ghesont: Hoe kost dit toch ghebeuren? o aldervreedtste dier. Dat v quam te verscheuren! Wel mach mijn siele treuren over v smerten hier.
Mijns herten uytvercoren Hoe is dit ongheluck gheschiet? Dat ghy v hebt soo seer verloren, En zijt gheraeckt in dit verdriet: Wast niet u pure minne, die v hier heeft ghebrocht? Daer ghy van den beginne V woudt verliesen inne, die onse sielen socht.
Om die verloren waren Int diepste der allenden Zee, En woudt ghy v Christe niet sparen, Maer quaemt opnemen onse wee: Ghy quaemt ons perssen dragen door uwe trouwe bloot, Ghy quaemt v selven wagen In wonden ende slaghen voor uwe liefde groot.
V eyghen creaturen, Die ghy, o Heer'! verlossen quaemt, Deden v d'leet soo seer besuren, Dat ghy uyt liefde soo op naemt: Jae eene onder alle, o snoode die ick ben! Die voor v voeten valle, My van dat droef ghetalle d'allendichste beken'.
O goedertieren Heere Die om ons zijt soo seer verneert! Wat ist dat v goetheyt soo seere Haer uyt te storten heeft begheert Met soo veel minne-vloeden, daer een druppel genoegh Was om in ons armoeden Te voldoen met v goeden, dat onse schult bedroech?
Iae met op ons te booghen, O oorspronck der ghenaden soet! Eens uwe minnelijcke ooghen, Kost ghy ons schincken alle goet: Waerom dan dit uytvlieten met onghemeten maet'? Waerom dit overgieten? Waerom dit groot vernieten, daer ghy hier inne staet?
O door u liefde milde, Die gheene creatur' en vat, Ghy boven maet' bewijsen wilde Vwen dierbaren minnen schat; Op dat wy wedergheven v, diet eeuwich verdient, Souden siel' lijf en leven, O salicheyt verheven! o onser sielen vrient!
Cookies on Poetry Cove