Op die Wijse: Ick ben een armen Pelgrim.
SVPERIOR.
BASSVS.
O Vrede soet! ghenuchte pur! Daer alle goet in is gheleghen, Dat hier oyt van een creatur' Op aerdtrijck wordt vercreghen.
Op dien Bergh is sekerlijck Te vinden, watter is van weerden? Gheen meerder goet in hemelrijck, Gheen meerder opder eerden.
Dit wist' dit schoone wel voorwaer, Die Alderliefste des Gheminden, Die desen sijnen troost in haer Soo claer quam t'ondervinden.
Ghenuchte soet! wat al blijschap Ontfonck sy in dat bly' ghenieten? Wat soeticheydt, wat honich sap Quam haer daer t'over-vlieten?
Haer vrolijck hert' hadd' eenen lust, Om tot den vrede Godts te raken: Sy was ontstelt ende ontrust, Tot dat s'hem quam te smaken.
Maer als haer Godt den vrede gaf, Als hy haer quam te voeren boven; Doen viel haer haer onruste af, En sprack met een Godt loven.
Alleluia! hier is die vreught, Hier is den Bergh nu van ghenuchten; Daer ghy, o Heer'! my me' verheught, En afneemt mijne suchten.
In my en is gheen treuren meer, K'en hebb' gheen moeyt' met naer te jaghen: K'versmilt' in dit gheluck, o Heer'! Bly' zijn nu mijne daghen.
Mijn vreughden zijn nu vreughden soet, 'Tzijn vloeden pur vol van ghenaden, Daer ghy my in verdrincken doet, Om mijn siel' te versaden.
Alleluia! o ghever milt! Dat hemel, en aerdtrijck v prijsen, Die my soo grooten liefde wilt Op desen Bergh bewijsen.
Cookies on Poetry Cove