Op de Wijse: Ick peys' op een persoone.
SVPERIOR.
BASSVS.
FOnteyne der ghenaden! siet hoe mijn siel' verdort, Die al omm' v weldaden schinckt soo seer uytghestort; Tot u versucht, tot v mijn siele vlucht: Aensiet toch eens v wormken opder eerdt, En al ben ick't o Heer' on-weerdt, Mijn arm ghebedt aen-veerdt.
Ick wensch' in v te wesen, o goedertieren Heer'! Mijns herten uytghelesen leert my den wederkeer! O Bruydegom treckt my toch wederom' Leert my, dat ick eens mach gheraken daer, Daer mijne krachten altegaer Soo grondich haken naer.
Wat is't te moeten leven van uwen troost ver-vremt? Wat kan heel aerdtrijck gheven? die ghy v vreught ontnemt; T'is droefheydt al, t'en is maer bitter gal': O Schepper soet! t'en is maer al verdriet, Als ghy v aenschijn niet en biedt, Wat weelden datmen siet.
Vyt duysenden Beminden! naer v mijn siel' verlanght, In v is vreught te vinden, daer alle goet aen hanght: O ware vreught! wierdt eens mijn siel' verheught; Mocht' ick met v, o Heer'! eens wesen een, K'en saegh' naer vreughden anders gheen; Want ghy ghenoeght alleen.
Oorspronck van alle goeden vereenicht my met v, Wilt in mijn siele vloeden, die staet soo dorstich nu: Mijn Godt ick sterf'! die v, mijn leven, derf'; Vertoondt my eens v vrolijck soet aenschijn, Vereenicht laet my met v zijn, Dat ick in v verdwijn'.
Mijns herten uyt-vercoren! ver-vremt my heel van my; Maeckt dat ick eens verloren, o liefste! in v zy; Treckt mijn ghesicht' met v soet hemels licht Set my in v, my selven van my scheydt; Toch mijn siel' in v gheleydt, Die zijt mijn salicheydt.
Cookies on Poetry Cove