Op de Wijse: Noch weet ick een Bloemmeken fier.
SVPERIOR.
BASSVS.
KAn d'ooghe in den hemel staen? En t'samen sien de aerde aen? Kan d'oogh' op ende neder gaen? Hoe selsaem ende wonderbaer Was die reyn' siele overclaer! Die hier kost' wesen ende daer: Dat sy hier was, ende gheheel daer boven stondt, Daer haer gemerck gheen onderscheedt in't licht en vont.
Het was daer boven al maer Een, Sy sach dat Wesen daer alleen, Sy vondt daer Godt, en ander gheen; S'en wist' daer van gheen onderscheedt, Het was daer al met Godt bekleedt, Datmen hier dit ende dat heet: Haer ooghe was die schepsels al daer gheheel quijt', S'en stondt daer niet met onderscheedt als in den tijdt.
In d'eeuwicheyt, daer sy daer sat, Tijdt ende stede heel verghat, Met al tghen' dat hier wordt bevat; Die rijckheydt van dat eeuwich goet, Dat eeuwich wesen oversoet Vervulde grondich haer ghemoet: T'stondt al in Een, t'was al dat self, wat sy daer wist', Daer onderscheedt van schepsels al in wierdt ghemist.
Sy stondt verblijdt, sy stondt verheught, Al dat sy sach, was eene Vreught, T'was een al-door-vloeyende jeught; Een Eynde wast' ende Beghinn' Boven begrijp en s'menschens sinn', Daer't alle stondt begrepen inn': Gheen onderscheedt en kost' daer aen, het was te pur; Sy stondt heel in den Schepper sonder creatur'.
Met haer ghemoet, met haer ghedacht' Was in den hemel hare wacht', Die d'aerdtrijck hadd' seer langh' veracht; Daer boven was door minnen-brandt Den rechten wil', dat claer verstandt In alle vasticheydt gheplant: Al was sy hier, s'en was hier niet naer d'opperdeel, Maer stondt in Godt, die sy al om' bevondt gheheel.
Dat hooghste goet was haer bekent, S'en was hier niet, noch hier ontrent, Sy hadd' haer die Woestijn' ghewent; Daer hadd' haer Godt in hem gheleydt Ontbloot van alle onderscheydt, Dat maer en staet in nederheydt: Daer dit, en dat, en sus en soo ghevonden wordt, Daer haer de siel' seer dickwils in onwijs uyt stort.
Cookies on Poetry Cove