Op de Wijse: Allez & vous cachez sous l'onde.
SVPERIOR.
BASSVS.
BLoot moet een siel' van alles wesen, Hoe edel dat het oock zy; Die worden sal Godts uyt-ghelesen, Moet wesen los ende vry Van druck, vres', hop', en vreught, Van allen t'ghen' dat droef maeckt, oft verheught.
Daerom de' Godt haer over-varen, En laten al dat sy vondt Van lief, en leet by die Zeebaren, Dat roeren mocht' haren grondt: Sy brackt' door ende door, Wat troost, wat vreught, wat smaeck haer lichte voor'.
S'en hiel troost niet voor t'salich eynde, Noch voor den ghewenschten schat, Die sy alleen socht' ende meynde, En allen troost om verghat: Elders was t'hert' gheplant; Sy socht' te sien den andere Zee-kant.
Haer moeste vreught ded' haer meest vluchten, En houden de scherpste wacht'; Want wist' dat die meeste ghenuchten Lichste aftrecken t'ghedacht': Wat troost dat haer quam aen, Als een baer liet sy voor by haer gaen.
Over de Zee wouw' sy maer commen, S'en socht' de Zeebaren niet; Sy hadd' alleen Godt voorghenomen, Daer sy de reste om liet: Wat troost dat sy vernam, Sy liet het al tot dat sy over quam.
Die overvaert ghinck haer ter herten, Sy sorghde voor die alleen; S'en sagh naer troost, noch vreught, noch smerten, Naer leet, noch ghenuchten gheen: Het was Godt, die sy socht', Die over Zee sy vrolijck vinden mocht'.
Op gheene Zee sy t'hert' en stelde, Al, elders was sy verlust; Sy wist' wat haer den Heer' vertelde, Van die daer namen rust': S'en sach naer overvloet, Naer gheene Zee, naer gheene weelden soet.
Naer d'Wesen bly', dat wierdt ghevonden, Alsmen de Zee over was, Al hare pur begheerten stonden Met een naer-spooren ras: De Zee die dede haer Met neerste groot wenschen naer d'Wesen maer.
Sy wilde zijn in Godt verloren, Niet in de Zee van vermaeck; Godts aenschijn socht' sy naer te sporen, Dat alles troosts is oorsaeck': Dat aenschijn socht' sy pur, En liet de Zee oock teghen haer natur'.
Wat dat sy sach oft quam te vinden, Noch voorder! riep sy, altijdt; Haer ruste was haren Beminden, Die haer mocht' maecken verblijdt; Daer sy om voorder riep, Daer sy die Zee der weelden om ontliep.
Cookies on Poetry Cove