Op de VVijse: Media die wonder bracht.
SVPERIOR.
BASSVS.
OM recht' tot Godt te moghen gaen, Die haer tot Godt recht socht' te keeren; Vondt eene minnelijcke baen, Die Godt den Heer' haer quam te leeren; Die hem altijdt te spooren naer Op d'edelste socht' boven maten, Ghedreven met trouw' wonderbaer Naer die volmaeckste minnestraten.
Godt trock haer in verheventheydt, Sy volghde naer, Godts minne trecken; Sy wierdt van aerdtrijck afghescheydt, Gheen aerdtscheydt en kost' haer verwecken: In't overste van haren gheest' Met een ghemoet oprecht ver-ledicht Hiel sy die blijde Pincxter-feest' In haren blooten Godt ghe-vredicht.
Voor Godts verheven bly' aenschijn Stondt on-verbeeldt haer oogh' inwendich, Sy sach't al aen, in een verdwijn' Met een hoochmoedicheydt behendich: Daer swom sy vrolijck inden Heer', Als oft sy 't al hadd' overvloghen, En niet en hadd' eens willen meer Op aerdtrijck sien, in Godt ghetoghen.
In't hooghste hiel sy haer verheught Ghelijck ver-vremt van hier beneden,
Godts aenschijn was al hare vreught In haers gheests claer verheventheden: D'aendachticheydt van haer ghemerck Als wachter in dat slot der sielen, Sach soo wel toe met minne sterck, Dat noyt haer crachten ne'er en vielen.
Altijdt vernieuwt in't self gheluck Stondt vrolijck in dat een verheven, Daer haer den Goddelijcken tuck Veel minneklopskens quam te gheven: Sy luysterde, sy volghde dat, Dat haer inwendich quam te raken; T'scheen dat sy den bevonden schat Noch innichlijcker socht' te smaken.
Noch meer, noch meer, riep haer ghemoet; Den vondt die was vol van wellusten, Dat aensien op dat Wesen soet Woud' hoogher ende hoogher rusten, Klimt op, riep haren wensch, klimt op, Noch naerder kondt ghy hem ghevinden; Let hoe den soeten minnen klop V hoogher leydt in den Beminden.
Sy socht' te dringhen meer daer inn', S'en scheen noyt naer ghenoech te wesen; Met eene on-versaeyde minn' Ver-volghde sy den Vytghelesen: Op d'naeste wou' sy wesen by; Daer om en kost' haer niet ghenoeghen, Hoe sy hem aenhinck t'allen ty', Sy wilde haer noch naerder voeghen.
Cookies on Poetry Cove