[D'aerde b'hoort toe den Heere goed]
gheplant Ende verciertse an elcken cant Omringhende haer med schoon riuieren.
VVie zal zoo gheluckigh zijn toch Die zal commen en clemmen noch Vp des Heeren bergh hoogh verheuen? En wie zal oock hebben hier by Een woonste zeker ende vry In die plaets' heligh bouen schreuen?
Tsal zijn die van handen is net, In zijn hert' ende wercken med, En die oock niet en steld zijn herte Vp ydelheyt (naer mijn aduijs) Noch en zwaert in eenigher wijs Tot bedrogh of tot iemands smerte.
Zulck' zal van God den Heer' ontfaen Sijn ghebenedidinghe zaen, En gherechticheyt desghelijcke Van God zijn zaligheyt expeert: Sulck is tvolc d'welc zouct en begheert T'aenschijn van Iacobs God publijcke.
Poorten u hooft vp t'heffen pooght Eeuwighe deurren u verhooght Nu comt in den Coningh der eeren: VVie is desen Coningh ghehacht? Tis den Heere vul sterct' en macht Ten stride staerck niet om vermeeren.
Poorten, u hooft vp t'heffen pooght Eeuwighe deurren u verhooght Nu comt in den Coningh der eeren: VVie is desen Coningh ghehacht? Tis den Heere God der heyrcracht Coningh der glorien en Heeren!
Cookies on Poetry Cove