Hymne.
HEylich Calvarien, met liefde wy u groeten,
Voor al dat Iesus op u heeft willen boeten:
Hy wort bespoghen, beschimpt, en ter oneeren
Met sware smerten, ontbloot van al sijn kleeren:
End' aen 't Cruys, als op den booch een pese, stijf ghespannen,
Vast ghenaghelt, hooch ghetoont, uyt alle troost ghebannen.
Eer hy tot sterven sijn ooghen heeft gheloken,
Met groot beweghen heeft seven-mael ghesproken:
Dorstich van herten, riep dats' hem wilden laven,
Maer sy vol boosheydt, edick en gall' hem gaven:
Hemel, aerde, son, en maen zijn hier door heel versleghen,
Zielen die dit Godt aen-doet, laet u doch eens beweghen.
Lof zy u, Vader, goet, rijck, mildt, en ghenadich,
In u Soons lijden, verhoort ons bidden stadich,
Als schaepkens, doet ons, doch aen sijn stem gewennen,
Kennen sijn klocken, als kiexkens doen der hennen,
Eer zy oock den milden Gheest, met dienst, voor al sijn gaven,
Waer door hy ons heylich maeckt, die waren 'sduyvels slaven. Amen.
Antiphone.
Sy hebben boven sijn hooft eenen tijtel gestelt: Iesvs van Nazareth, Coninck der Ioden.