Hymne.
IOseph kan het lijden draghen,
Sonder kerm en ofte klagen:
Ioseph kan in lijden sterven,
End' in druck Godts troost verwerven.
Soo wort sijn ghemoet rechtveerdigh,
'T kennis sijns verlossers weerdich,
Heylich vrient wilt ons soo leyden,
Dat wy noyt van Godt en scheyden.
Deught en lof zy 't eeuwich wesen,
Vader, Soon, en Gheest ghepresen:
Die tot hem met suyver minnen,
Ons hert stieren ende sinnen. Amen.
Antiphone.
Den Enghel heeft Ioseph in den slaep gheopenbaert, segghende: Ioseph Davids soon, en wilt niet vreesen Mariam u huys-vrouwe te nemen; want dat in haer gheboren is, dat is van den heylighen Gheest.