Hymne.
'T Woordt van boven wy gheloven,
Dat verschenen is al-hier:
Soo dat 't bleef in 'shemels hoven,
En was t'saem in ons quartier,
Om den duyvel te beroven,
Die ons hielt in sijn bestier.
Ons verstooten, hy zijn grooten
Lust, heeft willen doen verstaen:
Dies en heeft 't hem niet verdrooten
Sijn swaer lijden aen te gaen,
Na dat hem sijn huys-ghenooten
Hadden uyt sijn handt ontfaen.
Met wat monden salmen konden,
Grooten Godt u milden aert?
Tot een voedtsel ons ghesonden,
Hebt u-selven niet ghespaert,
Maeckt ons reyn van alle sonden,
En tot 't eeuwich goet bewaert. Amen.
Vers.
Hy heeft uwe palen vrede ghestelt.
Antvv.
Ende met de bloeme van terwe u versaedt.
Antiphone.
De Heere Iesus.