Hymne.
SIet de ruste is verworven,
Want Herodes is ghestorven:
Ioseph met u lieve panden,
Keert weer naer de Ioodtsche Landen.
Godts bewaerder die daer boven
Blinckt seer hooch in 'shemelsch hoven:
Bidt dat al die Christen scharen
Moghen in Godts rijck vergaren.
Ongheschapen Godt dry-vuldigh,
Door u goedtheyt zijt gheduldigh:
Met ons, die voor 't eeuwich duchten,
End' hier om u graty' suchten. Amen.
Antiphone.
Den Enghel is Ioseph in den slaep in Egypten gheopenbaert, segghende: staet op ende neemt dat kindt, ende sijn moeder, ende gaet henen in't Landt van Israel: want sy ghestorven zijn die des kindts ziele sochten.