Besonder liedeken van den heylighen gheest, ghenomen uyt de voor-gaende lof-sanghen.
COmt Gheest en Schepper mede, Comt Godt en eeuwich goedt: Daelt nederwaerts in vrede, Vloeyt milt in ons ghemoedt: Vervult met gratij soet De herten die betrouwen, Dat die hen leven doet, In deught sal onderhouwen. O heylich Gheest, u gaven Die zijn sevender-handt, Ghy zijt der zielen haven, En rust van alle handt: Ghy zijt des Vaders pandt, Ghelooft, en oock ghesonden: Om met tael en verstandt, Te cieren alle monden. Ons troost wort ghy gheheten, In lijden en verdriet; Godts gaven onghemeten, Die 't quaet al doet te niet: Een vyer men oock u siet, En olij' uyt-ghegoten, Wt liefde, die ghy biet, En gheeft den huys-ghenoten. O medecijn der zielen, Wy zijn swack en ghewont, Laet u vyer al vernielen, Wat ons maeckt onghesont:
Wilt oock op deser stont, Dat crom is weder rechten, En met u wijsen vont, 'T gheswil der sonden slechten. Bewaert toch onse sinnen, V vrees' in 't herte prent: Maeckt dat wy eens verwinnen Natuer, tot quaedt ghewent: Ons druck is u bekent, En laet ons niet beswijcken, Maer ons tot hulpe sent, Den vloedt van uwe rijcken. Maeckt ons kloeck en sorch-vuldich, Om u te dienen snel: Doet dat wy zijn verduldigh In lijden, en ghequel; Ghehoorsaem u bevel, Milt, ende goedertieren, Vroom, teghen 't vleesch rebel, En suyver van manieren. Den Vader zy met vreughden, Lof als den hoochsten Heer; Den Soon prijs om sijn deughden, Als wesende wel eer: Doodt, en verresen weer, Nu sit aen 'sVaders zijde, V trooster min noch meer, Zy lof tot allen tijde.
Cookies on Poetry Cove