Hymne.
O Heylich Geest, u gaven
Die zijn sevender-handt,
Ghy zijt der zielen haven,
En rust van alle kandt:
Ghy zijt des Vaders pandt,
Ghelooft, en oock ghesonden:
Om met tael en verstandt,
Te cieren alle monden.
Bewaert toch onse sinnen,
V vrees' in 't herte prent:
Maeckt dat wy eens verwinnen
Natuer, tot quaedt ghewent:
Ons druck is u bekent,
En laet ons niet beswijcken,
Maer ons tot hulpe sent,
Den vloedt van uwe rijcken.
Eer zy u Heer, dry-vuldich,
Een Godtheydt hooch vermaert;
Wat zijn wy u niet schuldich,
Dat ghy ons hebt ghespaert?
En stadich noch bewaert?
Och, doet ons na dit strijden,
By d'Enghelen vergaert,
Met vreught in u verblijden. Amen.
Vers.
Godt schept in my een reyn herte.
Antvv.
Ende vernieuwt den rechten gheest in mijn binnenste.
Antiphone.
Comt heylighen Gheest.