Het tvveede.
MAria Moeder van ghenae,
By Godt van groot vermoghen:
Wy roepen tot u vroech en spae,
Slaet neer u milde ooghen.
O Tempel schoon des heylighs Gheests!
O Cabinet, waer inne
Ghehouden is de blijde feest,
Van Iesu trouwe en minne.
O Cederboom! Cypres playsant!
O sterre der zee reyne!
Die groene Palm van Cades lant!
En 'shemels claer fonteyne!
Ghy zijt schoon als de volle maen,
Als die Son uyt-ghelesen:
Als een slach-oorden, siet-men staen
V deughden, macht en wesen.
Ghy wordt ghenoemt de gulde poort,
Waer door het licht komt schijnen:
Dat Sathans macht, die ons bekoort,
En sijn nacht doet verdwijnen.
Tot haer, o sondaers, cleyn en groot,
Laet ons al t'samen vluchten:
En slaende voor ons borsten snoot,
Om hulpe tot haer suchten.
V jonsten alle mensch begheert,
Want ghy zijt mildt in't geven:
Behoet ons voor al dat ons deert,
En voeght tot Godt ons leven.
Na 't sterven ons deelachtich maeckt,
Der glorien daer boven:
Waer d'uytverkoren claer en naeckt,
Godts wesen sien en loven.
Eer zy de hooghe Majesteyt,
Van d' Enghelen en menschen:
Dat sy Mariam heeft bereyt,
Die vreught daer wy na wenschen.