Het derde liedeken.
IEsus ghedacht is over-soet,
Begheert, hy 't hert verblijden doet:
Maer boven wensch, en alle goet,
Hy teghenwoordigh gheeft ons moet.
Noyt soeter sanck, noyt sulck jolijt,
Noyt oor' in't hooren soo verblijt:
Noyt ziel' en was tot eenich tijt,
Soo vreughdich als ghy Iesu zijt.
Tot u, o Godt, stiert onsen ganck,
Want wy zijn van nature kranck,
Houdt onsen gheest in u bedwanck,
Dat wy ontgaen den helschen stanck.
Als Iesus in ons herte daelt,
Daer komt de waerheydt in ghestraelt:
Daer groeyt de deught seer wel bepaelt,
Waer door ons herte noyt en dwaelt.
Blijft by ons, Iesu lieven Godt,
Verlicht ons al door u ghebodt:
Vernieuwt al wat in ons verrot,
Zijt onsen troost ons beste lot.
V, Vader Godt, als hoochsten Heer,
Zy danck, macht, dienst, lof, deught en eer:
En Godt den Soon wy meer en meer,
Met Godt den Gheest verheffen seer.