Besonder liedeken van de heylighe enghelen, ghenomen uyt de voor-gaende lof-sanghen.
LAet ons met herten loven De Princen van Godts rijck: Die feestelijck hier boven, Godt dienen al ghelijck:
En worden oock ghesonden Soo menich in ghetal; Om veerdigh te verkonden Godts wil in't aertsche dal. Doen satan was verheven, Schoon als den dagheraet; Sijn boosheydt deed' hem sneven, En kreech tot ons een haet: Waer door hy heel ontsteecken, Quelt met bedroch ons ziel, Om ons te doen ontbreecken 'T gheluck daer hy uyt viel. Comt Michel groot van machte, In't strijden genereus, Houdt met u heyr de wachte, Maeckt ons victorieus: Ghy zijt van Christus Kercken Den Velt-heer, wel bekent, Wilt ons in deughden stercken, Van ons den boosen went. O Gabriel, der menschen Troost, die uyt 'shemelsch pleyn Bracht tijdingh' boven wenschen Aen eender Maghet reyn: V Ave dede springhen Van vreughde haer ghemoet, Die sathan soud' bedwinghen, En treden met den voeet. Hoort Raphel, van nature Goet-dadigh ons ghebedt, Thoont over ons u kure, En op ons sieckten ledt: Vereenight onse zielen Met Godt, ende verjaeght Die soecken te vernielen, Wat in ons hem behaeght. O glorieuse Vorsten Van namen onbekent, Na uwen troost wy dorsten.
Verdruckt door 't helsch serpent: Verlicht aen ziel en leden, Daer wy meed' zijn belaen, Bevestight ons in vreden, Dat wy niet en vergaen. Ghy zijt subtijl van wesen, In't wercken snel als vyer, Wilt in ons hert' ghenesen 'T belet van u bestier: Al wat wy doen in't leven, Wort Godt van u verthoont, Doet ons sijn wil aencleven, In't oordeel ons verschoont. Verheught u, Godts beminde, Verrijckt door uwen roof, Ghy bleeft sijn Hofs-ghesinde Als Lucifer verstoof: Wilt ons van hem verwerven Veel graty' en faveur, En opent als wy sterven V schoot, en 'shemelsch deur. Al-waer wy vry van sonden En 'svleesch venijnich soch, Van 'swerelts last ontbonden, Van doodt, en 't helsch ghedroch, Eens moghen triumpheren In glory' en jolijdt, En t'samen iubileren By Godt tot allen tijdt. Den Vader lof vol trouwen Zy met den Soon en Gheest, Die ons verlost van rouwen, En stiert tot s'hemelsch feest: Als d'appel sijnder ooghen, Ons hoedt voor alle quaet, Door 't heyr groot van vermooghen, Dat ons noyt en verlaet.
Cookies on Poetry Cove