Hymne.
COmt Gheest en schepper mede,
Comt Godt en eeuwich goedt:
Daelt nederwaerts in vrede,
Vloeyt milt in ons ghemoedt:
Vervult met gratij soet
De herten die betrouwen,
Dat die hen leven doet,
In deught sal onderhouwen.
Ons troost wort ghy gheheten,
In lijden en verdriet;
Godts gaven onghemeten,
Die 't quaet al doet te niet:
Een vyer men oock u siet,
En olij' uyt-ghegoten,
Wt liefde, die ghy biet,
En gheeft den huys-ghenoten.
Den Vader zy met vreughden,
Lof als den hoochsten Heer;
Den Soon prijs om sijn deughden,
Als wesende wel eer:
Doodt, en verresen weer,
Nu sit aen 'sVaders zijde,
V trooster min noch meer,
Zy lof tot allen tijde. Amen.
Antiphone.
Den Gheest des Heeren heeft vervult den om-ganck der aerden.
Vers.
Heere seynt uyt uwen Gheest, soo worden die dinghen gheschapen.
Antvv.
Ende ghy sult vernieuwen het aenschijn der aerden.