Hymne.
V Wijsheydt Godt in corten stondt,
Van niet de gansche werelt schiep:
Sy heeft gheschickt dat nieu verbondt,
Soo haest als Adam hem verliep.
Door haer ghevest, van allen tijdt,
Blijft vast dat aertrijck in de locht:
Al 't sterre-schijn dat ons verblijdt,
Heeft sy in't firmament ghewrocht.
V loven wy, o Vader Godt,
Met Godt den Sone, goet en wijs,
V Gheest, die zijt der zielen slodt,
Zy voor u gratij lof en prijs. Amen.
Antiphone.
De wijsheydt spreeckt, ick beminne, die my beminnen, ende die vroech tot my waken sullen my vinden.
Alle wijsheydt is van den Heere Godt, ende sy heeft met hem altijdt gheweest, ende is voor alle tijden.
Antvv.
Gode zy lof.
Vers.
Ick sal my verheughen in den Heere.
Antvv.
Ende vrolijck zijn in Godt mijnen Verlosser.
Vers.
Heere verhoort mijn ghebedt.
Antvv.
Ende mijn gheroep kome tot u.