Hymne.
O Gabriel, der menschen
Troost, die uyt 'shemels pleyn
Bracht tijdingh' boven wenschen
Aen eender Maghet reyn:
V Ave dede springhen
Van vreughde haer ghemoet,
Die sathan soud' bedwinghen,
En treden met den voet.
Hoort Raphel, van nature
Goet-dadigh ons ghebedt,
Thoont over ons u kure,
En op ons sieckten ledt:
Vereenight onse zielen
Met Godt, ende verjaeght
Die soecken te vernielen,
Wat in ons hem behaeght.
Den Heer, die alle dinghen
Wt niet heeft voort-ghebracht,
Wy lof van herten singhen
Met monden en ghedacht,
En eeuwich loven sullen
Met vreughdelijck accoort,
Als wy die plaesten vullen
Daer-men Godt siet en hoort. Amen.
Antiphone.
En vreest voor de heydenen niet, maer uyter herten aenbidt ende vreest den Heere, want sijn Enghel is met u.